جمعه , مهر ۲۷ ۱۳۹۷
خانه / پژوهش / نوروظلمت درکربلا / شمر ابن ذی الجوشن

شمر ابن ذی الجوشن

او که سابقه ای از خارجی گری داشت در دوران معاویه به گروه امویان کوفه می پیوندد ولی هیچگاه مقام و منصب مهمی در کوفه پیدا نکرد با ورود ابن زیاد به کوفه جزء اطرافیان او می گردد اما باز هم مورد توجه قرار نیست تا اینکه با اعزام تدریجی اشراف شهر به جنگ امام علیه السلام و خلوت شدن قصر ابن زیاد او به چشم می آید و سعی می کند نقش فعالی به عهده بگیرد .

تا اینکه نامه عمر سعد از کربلا می رسد که بوی مصالحه می دهد و ابن زیاد مردد است چه کند او با سخنان آتشین خود خباثت و خشم ابن زیاد را شعله ور می کند و باعث نوشته شدن نامه نابودی و کشته شدن امام می گردد.

هم اوست که به فرماندهی هزار نفر به کربلا می رود تا درصورت استنکاف عمر سعد از فرمان قتل ، فرمانده لشگر شده و کار را یکسره کند اما چون عمر سعد از فرمادهی دست بر نمی دارد او فرمانده سواره نظام و مجری بسیاری از جنایت های کربلا می گردد .

هم اوست که با سواران به خیمه های حسین حمله ور می گردد و ابی عبدالله درحالی که آخرین رمقها از حیاتش باقی است فریاد می زند یا شیعه ابی سفیان اگر دین ندارید و ار روز جزا نمی ترسید لااقل در زندگی آزاده باشید .

و هم اوست که بعد از فرود آمدن تیر ها و تیغ ها بر پیکر حضرت و ناتوان شدن وجود شریف ایشان دستور به حمله نهایی و بریدن سر مبارک می دهد .

و هم اوست که بعد از تعلل یا ناتوانی دژخیمانش خود بر سینه مبارک نشسته و سر از بدن پسر فاطمه (س) جدا می سازد .

                                                                                                                                                                                                                                                           بحار الانوار

  سلسله مباحث حجت الاسلام والمسلمین حاج آقای صفاری دررادیو معارف دردهه اول محرم ۱۳۹۱

یک نظر

  1. avatar

    مقام معظم رهبری ؛
    بصیرت یعنی اینکه بدانیم شمری که سر امام حسین (ع) را برید همان جانباز جنگ صفین بود که تا مرز شهادت پیش رفت.
    تا روز حشر بر قاتلین کربلا لعنت
    آقا جان شما را به جان مادرتان از قاتلین خود شفاعت نکنید.
    یا علی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *